De toekomst van AV gaat niet over het besturen van apparaten. Het gaat over het verbinden van alles.

5 belangrijke inzichten over AV-besturingsplatforms van de volgende generatie

---

Invoering

Twintig jaar geleden had een AV-besturingssysteem een ​​relatief eenvoudige missie.

Schakel apparaten in.

Schakel signalen.

Pas het volume aan.

Controle verlichting.

Zorg ervoor dat elk afzonderlijk apparaat correct werkt.

In die tijd werd het succes van een AV-besturingssysteem vaak afgemeten aan één simpele vraag:

"Kan het systeem de apparatuur besturen?"

Maar de huidige AV-industrie is een heel ander tijdperk ingegaan.

Moderne commerciële AV-omgevingen zijn niet langer gebouwd rond geïsoleerde apparaten.

Een professioneel AV-project kan het volgende omvatten:

• Videomuren
• Beeldschermen
• Matrix-schakelaars
• AV over IP-systemen
• Audioprocessors
• PTZ-camera's
• Verlichtingssystemen
• Sensoren
• Automatisering van gebouwen
• Cloudplatforms
• Mobiele besturingsinterfaces

De uitdaging is niet langer het besturen van één apparaat.

De echte uitdaging is:

Hoe kunnen verschillende technologieën communiceren, samenwerken en samenwerken als één intelligent ecosysteem?

Een gebruiker wil niet nadenken over:

Welke ingang moet ik selecteren?

Welk apparaat moet ik als eerste inschakelen?

Welke instelling moet ik aanpassen?

Ze willen gewoon dat de kamer, het controlecentrum, het klaslokaal of de operationele omgeving werken.

Dit is waar de rol van AV-besturingssystemen verandert.

Bij de volgende generatie AV-platforms gaat het niet om het toevoegen van meer knoppen.

Het gaat om het creëren van slimmere verbindingen.

Dus wat maakt een modern AV-bedieningsplatform anders?

Hier zijn 5 belangrijke inzichten.

---

Tip 1

Een modern AV-platform moet meer dan alleen apparaten verbinden

Jarenlang werden AV-besturingssystemen vooral gezien als commandozenders.

De werkstroom was eenvoudig:

Commando verzenden → Apparaat reageert → Taak voltooid

Deze aanpak werkte goed toen AV-systemen relatief eenvoudig waren.

Een projector.

Een weergave.

Een scherm.

Een paar audioapparaten.

Maar de professionele AV-projecten van vandaag zijn veel complexer.

Eén omgeving kan tientallen of zelfs honderden apparaten van verschillende fabrikanten bevatten.

Elk apparaat kan verschillende communicatiemethoden gebruiken.

Sommige apparaten communiceren via:

• RS232
• RS422/RS485
• TCP/IP
• UDP
• HTTP
• Modbus

Anderen vertrouwen op:

• Infrarood controle
• Relay-triggers
• Digitale I/O-signalen

De uitdaging is niet alleen het verzenden van commando's.

De uitdaging is het creëren van een uniforme communicatielaag tussen verschillende technologieën.

Een modern AV-platform moet de brug worden tussen onafhankelijke systemen.

Bijvoorbeeld:

Een vergaderruimte moet mogelijk het volgende coördineren:

Een videowallcontroller

• 
  

Een camerasysteem

• 
  

Een DSP-audioprocessor

• 
  

Controle van de verlichting

• 
  

Kamerplanning

• 
  

Touchpanel-interface

De gebruiker ziet slechts één eenvoudige interface.

Maar achter de schermen communiceren meerdere systemen tegelijkertijd.

Dit is de echte waarde van systeemintegratie.

Rond dit idee is een modern programmeerbaar besturingsplatform ontworpen, dat meerdere besturingsinterfaces combineert, waaronder programmeerbare RS232, RS422/485, I/O-kanalen, relaisbesturing, infraroodbesturing en netwerkcommunicatiemogelijkheden binnen één platform.

De toekomst van AV-bediening gaat niet over het besturen van meer individuele apparaten.

Het gaat erom verschillende apparaten met elkaar te laten samenwerken.

---

---

Tip 2

Communicatie is niet genoeg. Feedback creëert intelligentie

Een van de grootste verschillen tussen traditionele besturingssystemen en AV-platforms van de volgende generatie is het vermogen om te begrijpen wat er gebeurt.

Veel traditionele systemen volgen deze logica:

Stuur opdracht.

Wachten.

Ga uit van succes.

Maar in professionele omgevingen zorgen aannames voor problemen.

Een beeldscherm wordt mogelijk niet ingeschakeld.

Het kan zijn dat een camera niet reageert.

Een netwerkapparaat kan de verbinding verliezen.

Een audioprocessor kan een andere status hebben dan verwacht.

Een betrouwbaar AV-systeem heeft meer nodig dan alleen het uitvoeren van opdrachten.

Het heeft bewustzijn nodig.

Het systeem moet antwoorden:

"Wat is de huidige toestand?"

Niet alleen:

"Welke opdracht is verzonden?"

---

Stel je een zakelijke vergaderruimte voor.

Een gebruiker drukt op:

Vergadering starten

Een basisbesturingssysteem kan het volgende verzenden:

• Weergave ingeschakeld
• Selecteer invoer
• Camera starten

Maar een intelligent systeem kan verder gaan.

Het kan controleren:

Is de weergave online?

Is de camera gereed?

Is de juiste audiovoorinstelling geladen?

Is de kamer voorbereid?

Dit verschil wordt van cruciaal belang in:

• Controle kamers
• Overheidsfaciliteiten
• Universiteiten
• Zorgomgevingen
• Grote bedrijfscampussen

Want betrouwbaarheid gaat niet alleen over het versturen van instructies.

Het gaat erom te weten of het hele systeem correct functioneert.

Moderne programmeerbare besturingsplatforms introduceren deze intelligentie via bidirectionele communicatie, feedbackverwerking, programmeerbare triggers, geplande acties en op status gebaseerde besturingslogica.

Hierdoor verandert de AV-bediening van:

Uitvoering van opdrachten

naar binnen:

Systeem intelligentie.

---

Tip3. De beste AV-systemen verminderen de complexiteit voor gebruikers

Er is een interessante tegenstrijdigheid in professionele AV:

Hoe capabeler een systeem wordt, hoe minder complexiteit de gebruiker zou moeten zien.

Achter een moderne vergaderruimte, commandocentrum, klaslokaal of multifunctionele ruimte kunnen zich tientallen apparaten bevinden die via verschillende protocollen communiceren.

Displays moeten worden gecontroleerd.

Audioniveaus moeten worden beheerd.

Bronnen moeten worden omgeschakeld.

Camera's moeten naar de juiste presets gaan.

Verlichting en gordijnen moeten mogelijk op verschillende scenario's reageren.

Voor de systeemintegrator kan dit een aanzienlijke hoeveelheid engineering met zich meebrengen.

Maar zou de eindgebruiker iets van die complexiteit moeten zien?

Idealiter niet.

Een gebruiker die een vergaderruimte betreedt, hoeft geen RS232-opdrachten, IP-adressen, relaislogica of communicatieprotocollen te begrijpen.

Ze zouden eenvoudigweg moeten kunnen selecteren:

Presentatie.

Videoconferentie.

Ontmoeting.

Alles uit.

En het systeem moet zorgen voor alles wat er achter die knoppen gebeurt.

Dat is in mijn ogen een van de belangrijkste principes van moderne AV-bediening:

Complexiteit hoort thuis in de technische laag, niet in de gebruikerservaring.

---

---

Eén systeem, verschillende gebruikers

Een andere uitdaging doet zich voor wanneer hetzelfde AV-systeem verschillende soorten gebruikers bedient.

Een AV-ingenieur heeft mogelijk toegang nodig tot een gedetailleerde configuratie.

Een facilitair manager heeft mogelijk ruimtestatus en gecentraliseerd beheer nodig.

Een gewone gebruiker heeft misschien maar een paar eenvoudige bedieningselementen nodig.

Door alle drie de gebruikers dezelfde interface te geven, ontstaat zelden een goede ervaring.

De betere aanpak is scheidensysteemcapaciteitvancomplexiteit van de gebruiker.

Het onderliggende platform kan krachtig en programmeerbaar blijven, terwijl de gebruikersinterface alleen de bedieningselementen biedt die nodig zijn voor een bepaalde rol of applicatie.

Dit wordt vooral belangrijk omdat AV-systemen verder reiken dan individuele vergaderruimtes.

Een bedrijfscampus kan tientallen kamers bevatten.

Een universiteit kan honderden klaslokalen exploiteren.

Een commandocentrum heeft mogelijk verschillende besturingsrechten nodig voor operators, supervisors en technische beheerders.

Het systeem wordt complexer.

De ervaring zou dat niet moeten zijn.

Het in de productdocumentatie beschreven platform ondersteunt besturingsinterfaces in iOS-, Android- en pc-omgevingen, evenals gesynchroniseerde interfaces tussen meerdere besturingsterminals. Dankzij de interface-ontwerptools kunnen grafische componenten en bedieningselementen voor verschillende toepassingen worden geconfigureerd.

---

---

Eenvoud is ook van belang voor de integrator

Er is een andere kant aan eenvoud die vaak over het hoofd wordt gezien:

De systeemintegrator heeft ook een betere engineeringervaring nodig.

Naarmate projecten groeien, kan het herhaaldelijk schrijven en beheren van opdrachten voor meerdere apparaten aanzienlijke engineeringtijd in beslag nemen.

Een programmeerbaar platform zou het daarom gemakkelijker moeten maken om apparaten, communicatie-interfaces, opdrachten, triggers en besturingslogica te definiëren.

Niet omdat programmeren onbelangrijk is.

Maar omdat ingenieurs hun tijd moeten besteden aan het oplossen van systeemproblemen en niet aan het herhaaldelijk opnieuw opbouwen van de basisbesturingslogica.

Dit is waar visuele configuratie en herbruikbare commandostructuren een betekenisvol verschil kunnen maken.

De productdocumentatie beschrijft bijvoorbeeld het grafische interfaceontwerp, de opdrachtconfiguratie, het programmeren van apparaten en een no-script-aanpak die bedoeld is om het programmeren en de systeemimplementatie te vereenvoudigen.

---

Van apparaatconfiguratie tot commandoprogrammering: flexibiliteit begint op de engineeringlaag.

---

TIP4. Automatisering is de toekomst van AV

AV-bediening is jarenlang grotendeels reactief geweest.

Een gebruiker drukt op een knop.

Het systeem voert een opdracht uit.

Er wordt op een andere knop gedrukt.

Er wordt nog een commando uitgevoerd.

Maar de volgende generatie AV-systemen evolueert naar iets veel krachtigers:

Gebeurtenisgestuurde automatisering.

In plaats van te vragen:

"Wat moet er gebeuren als de gebruiker op deze knop drukt?"

We kunnen beginnen met de vraag:

"Wat moet het systeem automatisch doen als deze situatie zich voordoet?"

Dat is een fundamenteel andere manier om AV te ontwerpen.

---

Van opdrachten tot workflows

Overweeg een eenvoudige vergaderruimte.

Om 08.55 uur, vijf minuten vóór een geplande vergadering, kon het systeem de omgeving automatisch voorbereiden.

Het beeldscherm wordt ingeschakeld.

De juiste bron is geselecteerd.

De DSP roept de vooraf ingestelde vergadering op.

De camera beweegt naar de vooraf gedefinieerde positie.

Verlichting verandert naar vergadermodus.

Gordijnen dicht.

De kamer is klaar voordat de eerste deelnemer door de deur loopt.

Uiteindelijk zou een andere geplande actie onnodige apparatuur kunnen uitschakelen.

Niemand hoeft het te onthouden.

Niemand hoeft door de kamer te lopen en op knoppen te drukken.

En geen enkele technicus hoeft elke dag dezelfde routine uit te voeren.

Dat is het verschil tussen het besturen van apparatuur en het automatiseren van een omgeving.

---

Triggers veranderen wat een AV-systeem kan doen

Geplande acties zijn slechts een onderdeel van automatisering.

Een modern besturingssysteem kan ook reageren op triggers.

Bijvoorbeeld:

Een sensor verandert van status.

Een apparaat verzendt feedback.

Er wordt een I/O-contact geactiveerd.

Er wordt een netwerkbericht ontvangen.

De controller wordt ingeschakeld.

Een vooraf gedefinieerd tijdstip is bereikt.

Elke gebeurtenis kan het begin worden van een geautomatiseerde workflow.

Dit betekent dat het systeem niet langer hoeft te wachten tot een mens zegt wat het moet doen.

Het kan reageren op wat er feitelijk in de omgeving gebeurt.

Volgens de productdocumentatie kunnen programmeerbare triggers worden geïnitieerd via RS232/RS485-feedback, I/O-statusveranderingen, netwerkontvangst, inschakelgebeurtenissen, continue intervallen en gespecificeerde schema's.

Dat opent de deur naar veel geavanceerdere AV-workflows.

---

Automatisering begint wanneer individuele opdrachten gecoördineerde workflows worden.

---

Automatisering gaat niet over het verwijderen van mensen

Dit punt is belangrijk.

Automatisering betekent niet dat de menselijke controle wordt geëlimineerd.

Het betekent het elimineren van onnodig menselijk handelen.

Een meldkameroperator moet nog steeds kunnen ingrijpen.

Een gebruiker van een vergaderruimte moet nog steeds een bron kunnen wijzigen.

Een beheerder moet nog steeds een geplande gebeurtenis kunnen overschrijven.

Maar mensen zouden geen repetitieve handelingen moeten uitvoeren die het systeem op eigen kracht op betrouwbare wijze kan uitvoeren.

Dat is waar automatisering echte waarde creëert.

Het kan operationele stappen verminderen.

Verbeter de consistentie.

Verminder gebruikersfouten.

En maak geavanceerde AV-omgevingen veel eenvoudiger te beheren.

---

Achter elke geautomatiseerde workflow bevindt zich een fysieke controlelaag die het systeem verbindt met de echte wereld.

---

De grotere verschuiving: van controle naar orkestratie

Als we de eerste vier inzichten met elkaar verbinden, ontstaat er een interessant beeld.

Ten eerste raakten AV-platforms meer verbonden.

Toen werden ze in staat om feedback te ontvangen.

Vervolgens werden interfaces eenvoudiger voor gebruikers.

En nu zorgt automatisering ervoor dat systemen kunnen reageren zonder op elk afzonderlijk commando te hoeven wachten.

Daarom geloof ik in de term"AV-controller"zal uiteindelijk slechts een deel beschrijven van wat deze platforms feitelijk doen.

Ze worden langzamerhandAV-orkestratieplatforms.

Ze verbinden.

Ze luisteren.

Zij nemen beslissingen.

Ze activeren workflows.

En het allerbelangrijkste: ze zorgen ervoor dat veel verschillende technologieën zich als één systeem gedragen.

Dat brengt ons bij de laatste vraag:

Wat gebeurt er wanneer AV-bediening verbinding maakt met IP-netwerken, cloudplatforms, IoT-apparaten, gebouwsystemen en gegevens?

Dat is waar de volgende fase van AV-controle begint.

---

De controlelaag breidt zich uit naarmate AV meer genetwerkt, verbonden en softwaregestuurd wordt.

TIP5. Het AV-bedieningsplatform wordt het brein van verbonden ruimtes

Lange tijd zat AV-bediening in het AV-systeem.

Het bestuurde displays.

Er is van bron gewisseld.

Het heeft de audio aangepast.

Het bediende camera's, verlichting en andere kamerapparatuur.

Maar die grens begint te verdwijnen.

De hedendaagse AV-omgevingen worden steeds meer verbonden met IP-netwerken, gebouwsystemen, sensoren, platforms voor extern beheer en datagestuurde applicaties.

Dit roept een grotere vraag op:

Waar houdt AV-bediening op – en begint intelligente gebouwautomatisering?

Het antwoord wordt steeds minder voor de hand liggend.

Een moderne vergaderruimte is niet langer slechts een verzameling AV-apparaten.

Het maakt deel uit van een grotere digitale omgeving.

Een controlekamer heeft mogelijk informatie van omgevingssensoren nodig.

Een universiteit wil misschien gecentraliseerde zichtbaarheid in alle klaslokalen.

Een bedrijfscampus heeft mogelijk meerdere ruimtes nodig om onder gestandaardiseerde workflows te kunnen werken.

Een museum heeft mogelijk AV-apparatuur nodig om te kunnen reageren op schema's en omgevingsomstandigheden.

In deze omgevingen wordt het bedieningsplatform meer dan een plek om op knoppen te drukken.

Het wordt een coördinatielaag tussen mensen, apparaten, netwerken en gegevens.

---

Naarmate AV meer verbonden raakt, moet de besturingslaag over meer systemen, protocollen en apparaten communiceren.

---

IP verandert de architectuur van AV-bediening

Een van de grootste krachten achter deze transitie is IP.

Traditionele AV-bediening was sterk afhankelijk van speciale fysieke interfaces.

Die interfaces blijven belangrijk – en in veel projecten zullen ze essentieel blijven.

Maar steeds meer apparaten zijn nu toegankelijk via het netwerk.

Dat verandert wat mogelijk is.

In plaats van te vereisen dat elke interactie lokaal plaatsvindt, kunnen op het netwerk aangesloten besturingsplatforms communiceren met apparaten binnen een bredere systeemarchitectuur.

Dit schept mogelijkheden voor:

Afstandsbediening.

Gecentraliseerd beheer.

Coördinatie tussen de kamers.

Statusbewaking.

Netwerkgebaseerde triggers.

En integratie met andere softwareplatforms.

De productarchitectuur die we hebben besproken weerspiegelt een deel van deze transitie: de netwerkinterface kan communiceren met op TCP/UDP/HTTP gebaseerde apparaten, terwijl een aparte LAN-interface programmabeheer en gebruikersinterfaces over meerdere terminals ondersteunt.

Het belangrijke punt is echter niet alleen dat AV-apparaten nu Ethernet-poorten hebben.

De grotere verandering is dat AV onderdeel wordt van de netwerkarchitectuur.

En zodra dat gebeurt, kan de controle veel verder reiken dan één kamer.

---

Van één kamer tot vele ruimtes

Stel je voor dat je één vergaderruimte beheert.

Een lokaal aanraakpaneel kan voldoende zijn.

Stel je nu eens voor dat je 50 vergaderruimtes beheert.

Of 200 klaslokalen.

Of meerdere gebouwen.

De vraag verandert.

Het is niet langer:

"Kan ik deze kamer besturen?"

Het wordt:

"Hoe kan ik een hele omgeving efficiënt beheren?"

Dit is waar gecentraliseerde en netwerkgebaseerde controle steeds waardevoller wordt.

Verschillende gebruikers hebben mogelijk verschillende toegangsniveaus nodig.

Een ruimtegebruiker heeft mogelijk alleen het volgende nodig:

Presentatie.

Videoconferentie.

Lichten.

Volume.

Een facility manager moet mogelijk het volgende weten:

Welke kamers zijn actief?

Welke apparaten zijn online?

Welke systemen hebben aandacht nodig?

Een AV-beheerder heeft mogelijk diepere toegang nodig tot configuratie, status en controle.

Dezelfde onderliggende AV-infrastructuur kan daarom aan zeer verschillende operationele behoeften voldoen.

---

---

Gegevens zullen net zo belangrijk worden als commando's

Dit is misschien wel de belangrijkste verschuiving.

Historisch gezien werden AV-besturingssystemen gebouwd rond commando's.

Stroom AAN.

Uitschakelen.

Bron 1.

Volume omhoog.

Voorinstelling oproepen.

Maar verbonden systemen genereren steeds vaker iets dat net zo waardevol is:

Gegevens.

Een sensor kan de temperatuur rapporteren.

Een apparaat kan zijn bedrijfsstatus rapporteren.

Een systeem kan rapporteren of het online of offline is.

Een extern platform kan informatie verzenden die een andere actie in gang zet.

Zodra het controleplatform die informatie kan ontvangen, interpreteren en erop kan reageren, wordt automatisering veel krachtiger.

In plaats van:

Gebruiker → Commando → Apparaat

de workflow kan worden:

Gegevens → Conditie → Beslissing → Actie → Feedback

Dat is een grote architecturale verschuiving.

De productdocumentatie beschrijft al statusfeedback, sensorgegevensverwerking, meerdere validatiemethoden, Modbus-ondersteuning, netwerkontvangsttriggers en gegevensuitwisseling met systemen zoals lokale cloud- en digital-twin-servers.

Dit is de reden waarom ik geloof dat het toekomstige gesprek rond AV-bediening steeds meer niet alleen apparaten en commando's zal omvatten, maar ookdata en beslissingslogica.

---

De volgende stap is slimmere automatisering

Zodra connectiviteit, feedback, automatisering en data samenkomen, ontstaat er een andere mogelijkheid:

Het systeem kan intelligenter gaan reageren op zijn omgeving.

Niet omdat elk AV-systeem opeens ‘AI’ nodig heeft.

En niet omdat elk project cloudconnectiviteit nodig heeft.

In feite doen veel projecten dat niet.

De meer praktische evolutie is eenvoudiger:

AV-systemen worden steeds contextbewuster.

In plaats van altijd te wachten op een druk op de knop, kan een systeem reageren op:

Tijd.

Apparaatstatus.

Sensorinformatie.

Netwerkberichten.

Gebruikersacties.

Externe omstandigheden.

Bijvoorbeeld:

Een geplande gebeurtenis kan een ruimte automatisch voorbereiden.

Een sensorconditie kan een vooraf gedefinieerde reactie veroorzaken.

Een wijziging in de apparaatstatus kan een nieuwe actie initiëren.

Een netwerkopdracht kan meerdere systemen coördineren.

De technologie gaat minder over individuele commando's en meer overwerkstromen.

En daar ligt volgens mij de echte kans.

---

Maar meer connectiviteit zorgt ook voor meer verantwoordelijkheid

Er is een andere kant aan deze evolutie die de AV-industrie niet mag negeren.

Het aansluiten van meer systemen zorgt niet automatisch voor een beter systeem.

Elke nieuwe integratie introduceert vragen:

Hoe betrouwbaar is de communicatie?

Wat gebeurt er als een apparaat offline gaat?

Wie heeft toestemming om wat te controleren?

Wat gebeurt er als het netwerk niet beschikbaar is?

Hoe gemakkelijk zal het systeem vijf jaar later nog te onderhouden zijn?

Kan een andere integrator de programmering begrijpen?

Deze vragen zijn net zo belangrijk als lijsten met functies.

Omdat een sterk verbonden systeem dat moeilijk te onderhouden is, eerder een nadeel dan een voordeel kan worden.

Voor systeemintegrators betekent dit dat de toekomst niet alleen draait om het ondersteunen van meer protocollen.

Het gaat om ontwerpenverbonden systemen die gedurende hun hele levenscyclus begrijpelijk, betrouwbaar en bruikbaar blijven.

Dat onderscheid is van belang.

---

Wat zal de volgende generatie AV-bediening definiëren?

Terugkijkend op de vijf ideeën in dit artikel wordt de richting duidelijker.

1. Integratie

Het platform moet verschillende technologieën met elkaar verbinden.

2. Feedback

Het systeem moet begrijpen wat er werkelijk gebeurt.

3. Eenvoud

Complexe engineering moet resulteren in een eenvoudige gebruikerservaring.

4. Automatisering

Systemen moeten workflows coördineren en niet alleen geïsoleerde opdrachten uitvoeren.

5. Verbonden intelligentie

Netwerken, data, sensoren, toegang op afstand en externe systemen zullen steeds meer onderdeel worden van de AV-besturingsarchitectuur.

Voeg deze bij elkaar en de rol van de traditionele AV-controller begint te veranderen.

Het is niet langer alleen:

Het apparaat dat de apparaten bestuurt.

Het wordt:

De laag die de hele omgeving helpt samenwerken.

---

De evolutie van AV-bediening: van het besturen van individuele apparaten tot het orkestreren van verbonden omgevingen.

---

Laatste gedachte

Twintig jaar geleden kon het succes van een AV-besturingssysteem vaak worden gemeten aan de hand van een simpele vraag:

"Heeft het apparaat gereageerd?"

Tegenwoordig is die vraag niet langer voldoende.

We zouden ons ook moeten afvragen:

Kunnen verschillende systemen communiceren?

Kunnen we hun echte status zien?

Kunnen repetitieve taken worden geautomatiseerd?

Kunnen gebruikers het systeem bedienen zonder de complexiteit erachter te begrijpen?

Kan de architectuur zich verder uitstrekken dan één kamer?

En kan het systeem beheersbaar blijven terwijl de technologie blijft evolueren?

De toekomst van AV-bediening zal niet gewonnen worden door het platform met de meeste knoppen.

En waarschijnlijk niet door degene met de langste lijst met functies.

Deze zal worden gewonnen door systemen die ervoor zorgen dat steeds complexere omgevingen steeds eenvoudiger aanvoelen.

Omdat de toekomst van AV niet echt gaat over het besturen van meer apparaten.

Het gaat erom dat alles samenwerkt.